De fles

De Fles

Zij had zich voorgenomen niet meer te drinken.
In de supermarkt was zij zo dapper geweest de drankafdeling snel voorbij te lopen en nu
was zij thuis de boodschappen in de kasten aan te zetten..
Zij voelde gelijk een leegte.
Ze miste haar fles.
De fles was haar cadeautje.
Elke dag één fles.
En na een glas nam zij gauw weer een glas en binnen één uur was haar fles leeg.
Rood en droog, zo dronk zij haar wijn het liefst.
Ze kreeg enorme dorst, haar keel droog, haar hart leeg.
Zij dorste naar haar fles.
Snel stapte zij op de fiets en haalde op de drank afdeling 6 flessen.
Daar kwam zij de dag wel mee door.
Eenmaal thuis nam zij geen tijd om een glas te pakken.
Zij dronk meteen uit de fles om haar dorst naar werk, naar vrienden en bovenal
haar dorst naar eigenliefde weg te drinken.




Jolanda juli 2015

Zomer

Schrijf een haiku over de zomer.
3 zinnen met 5-7-5 lettergrepen



Zomer

Hitte in mijn lijf

In de lucht ruik ik behang

voor pampus op bed

Hoog nodig

Hoog nodig

Het voelde niet goed in mijn buik.
De sandwich, die ik van de stewardess had gekregen, was waarschijnlijk over de datum en rotte nu verder in mijn toch al gevoelige maag.
"Ding". Het lampje knipperde boven mij.
Het signaal dat ik nu naar de wc kon gaan.
Snel gespte ik mijn riem los en liep ik bijna hollend met dichtgeknepen billen naar de enige wc die dit vliegtuig had.
Ik greep de klink beet en opende de deur om mij zelf naar binnen te gooien toen
plotseling  een goed uitziende man van middelbare leeftijd mij de weg af sneed en de
wc deur voor mijn neus op slot draaide.
"Zeg, wat krijgen wij nou, kom eens uit die wc heel gauw!"
"Sorry, mevrouw, ik moet zo nodig naar de wc, daarom dring ik even voor."
"U kunt wel na mij hoor."
"Ja, maar , meneer, wij rijden nu niet in het verkeer!"
"Wat U zo juist deed is ontzettend brutaal!"
" U mag gerust weten dat ik van uw actie baal."
"Ik moet ook heel nodig, een extra wc in  dit vliegtuig is zeker niet overbodig."
"Zeg, kom er eens uit" ,riep ik luid.
"Ja, mevrouw, ik doe mijn hoop heel gauw."
"Alleen nog even mijn billen afvegen en de toiletpot legen."
"Nu was ik mijn handen, voordat wij landen en U heeft de wc voor U alleen
met mijn rottende stank om U heen."
"Bedankt, mevrouw.
"U bent een beleefde dame."
"Dat kunnen mijn buik en darmen wel beamen."
" Fijne vlucht, dame."

Jolanda van den Hout september 2015

Ik wist niet dat vrijheid zo'n pijn kon doen

Ik wist niet dat vrijheid zo'n pijn kon doen                          Jolanda juli 2015

Nu was zij weer in mijn gedachten.
Zomaar, ineens ploep.
Zonder dat ik 't wilde, gebeurde het toch.
Gisteren had ik nog zo tegen mijn onderbewustzijn gezegd, dat ik klaar was met haar.
"Ik ben klaar met jou en je leugens", zei ik, "ik laat je los, ik dank je voor de fijne herinneringen, maar nu passen wij niet meer bij elkaar. Vaarwel".
En nu was zij in mijn dromen verschenen.
Zij stond aan het eind van een lange smalle gang. Ze keek mij aan.
In mijn hand had ik een ansichtkaart vast met de hand geschreven van mijn vader. '
Ik herkende zijn schuin geschreven krachtige sierletters.
Hij schreef dat ik het goed moest maken met mijn moeder.
Ik keek in haar ogen en ik wist dat ik alles geprobeerd had om haar bewust te laten worden van haar leugens tegen haar man en tegen haar kinderen.
Vele keren heb ik gepraat met haar, maar weer bleek dat zij niet wilde luisteren.
Overleg en communicatie liepen op een dood spoor.
Na voor de zoveelste keer uitgescholden te worden door haar, kon ik maar tot één besluit komen.
Ik moest haar laten gaan. Ik kon en ik wilde mij zelf niet langer laten misleiden door haar leugens,
mij laten manipuleren door haar eisen of mij verantwoordelijk voelen voor haar daden en woorden.
Het laatste beetje liefde wat ik voor mij zelf voelde, zei mij om "Vaarwel" te zeggen tegen mijn eigen moeder. "Ik ben klaar met jou !"
Ik keek haar nog een laatste keer aan en ik wist dat zij haar eigen negatieve pad wilde blijven vervolgen. Ik koos voor mijn eigen pad , mijn leven, mijn vrijheid.
Alle pijn, leugens, gescheld, roddels van haar liet ik bij haar achter.
Met een laatste knik van begroeting en afscheid draaide ik mij op mijn hakken om en ik
liep mijn nieuwe pad van positiviteit, liefde en echte familie tegemoet.
Ex kreeg voor mij een nieuwe betekenis.

Ex means: Thanks for the EXperience.
OUR time has EXpired.
Now Exit my life.

Licht

Schrijfopdracht: trek een engelenkaartje en ga 5 minuten over dat woord schrijven.

Licht

Vanmorgen op de weegschaal gestaan.
"Nee, ik ben beslist geen lichtgewicht".
Wel een beetje licht in mijn hoofd door de warmte nu ik in het zonlicht stap.
Heerlijk, het zonlicht bedekt mijn hele huid met een laagje bruine warmte.
Ik draai de dop van het flesje en ik neem een aantal grote slokken koel bruisend water.
Terwijl ik de dop terug op de fles schroef, staalt het zonnige licht door 't water in het flesje op mijn witte shirt. Een kleine regenboog verschijnt.
Het zonlicht, de warmte op mijn huid, de verfrissende koelheid van mijn flesje water verlichten mijn "even in de dip gevoel".
Het leven lacht mij toe. Ik ga even op  het nabij gelegen groene bankje zitten en ik adem de bloemige bloesemlucht in. Het leven heeft mij zoveel te bieden en dat ga ik aannemen ook.
Een koninginnenpage fladdert naar een vlinderstruik.
Elk leven is uniek, de mijne ook.
Net als de vlinder wil ik het licht tegemoet vliegen.
De wind blaast een bries in mijn gezicht en ik dank de zon, het water, de vlinder en de wind
voor het licht wat zij vanochtend aan mij hebben laten zien.




Jolanda juli 15

Twee streepjes

Schrijfopdracht: naar aanleiding van een plaatje binnen 5 minuten een verhaal over dit plaatje schrijven. Op het plaatje zie je twee meisjes, het ene meisje ouder dan het andere meisje. Beiden dragen een rode geranium in hun blonde lange haren. Het grotere meisje houdt een wit stokje in haar handen en ze heeft haren lippen getuit.  Het kleine meisje zuigt op een lolly en kijkt het grotere meisje lief aan.

Twee streepjes

Rode geraniums voor het raam.
Ik pluk er één voor jou en één voor mij.
Wij doen ze in onze haren
en wij lachen beiden blij.
Ik kijk je aan,
ik zie je staan,
wat ben ik toch blij.
Jij bent mijn oudere zus,
een lieve zus voor mij.
Van kleins af aan
sta jij naast mijn zijde,
lief en leed hebben wij altijd gedeeld,
onze pinken verstrengeld
onze ogen op één lijn.
Nu wil ik er voor jou zijn.

Ik hoor je zucht.
Ik zie je angstig kijken.
"het komt goed", zeg ik.
"Ik zal je helpen".
Samen kijken we naar de uitslag op het witte staafje.
Twee streepjes verschijnen in het venstertje.
Wij lachen beiden.
Het nieuwe leven komt er aan over 9 maanden
en ik...
blijf aan de zijde van mijn zus staan
met een rode bloem in onze haren.

Jolanda juni 2015

Het blauwe sterven

Schrijfopdracht: je kiest een kaart van Jospehine Wall en je schrijft over de tekening.

Het blauwe sterven

Nog één keer wilde zij in het spotlicht vliegen. Nog één keer wilde zij haar vleugels spreiden.
Hoger en hoger tot alles onder haar minuscule sterren werden in het donkere zwart.
Richting het zonnige gele licht, de warmte voelend op haar blauw groene veren.
Ze moest de kracht halen uit 't diepst van haar ziel.
Ze spande al haar spieren en met krachtige slagen vloog zij steeds verder tot boven de wolken.
Nog even volhouden, doorzetten, niet opgeven....
Ja, 't was haar gelukt.
Zij voelde de oranje gelige gloed op haar blauwige huid.
Zij was trots als een pauw.
Het was haar gelukt om nog één keer met haar uitstervende soortgenoten
een vreugdedans te vliegen.
Ze draaide, fladderde, maakte een duikvlucht op de wind tot al haar krachten op waren.
Met een laatste blik op het zonnige licht liet zij zich vallen de duisternis in.
Een lach om haar zoete roze lippen, dankbaar haar einde tegemoet.